"و اقيموا الصلاة و آتوالزکاة و ارکعوا الراکعين"(بقره،43)

نماز در راس عبادات و ستون دين و وسيله عروج و تقرب مومن و کليد بهشت و چراغ قبر و بازدارنده از فحشا و منکر است. 
اگر چه نماز براي سهولت به صورت فرادا جايز شمرده شده است ولي اصل بر جماعت آن است و گر چه همه ي زمين سجده گاه و پاک قرار داده شده است اما فضيلت نماز جماعت و در مسجد آنچنان عظيم شمرده شده است که اعجاب برانگيز است و قطعاً خير کثير در آن نهفته است.                                        
نکته تاريخي جالب توجه در اين است که آن هنگام که پيامبر اکرم (ص) و اميرمومنان علي (ع) و حضرت خديجه (س) تنها مسلمان روي زمين بودند نماز را به جماعت مي خواندند عفيف کندي مي گويد: 
"من تاجر بودم سالي به مکه آمدم امر بس شگفتي را مشاهده نمودم، ديدم همه ي مردم به بتهاي چوبي وفلزي و سنگي در کعبه متوجه هستند در اين ميان فقط سه نفر به سوي شام (مسجد الاقصي) عبادت مي کنند عباس بن عبدالمطلب نزد من بود از او پرسيدم اينها چه کساني هستند و چه مي کنند؟ گفت : آن مرد که جلو ايستاده برادر زاده ام «محمد» است و پسري که سمت راست او ايستاده برادر زاده ديگرم «علي» است و زني که با آنها نماز مي گذارد «خديجه» همسر «محمد» است و زير آسمان خدا جز اين سه نفر کسي بر اين آيين نيست". (ابن اثير اسد الغابه ج 3 ص 414 ، مصر) 
نماز جماعت به عنوان مظهر تشکل و نظم در اسلام مي باشد ، در مسجد يا هرکجا حتي در ميدان کارزار و همه ، غني و فقير، توانگر و ناتوان ، پير و برنا، مرد و زن ، همه در کنار هم به جماعت ايستاده اند و امام در جلو و در پايين ترين سطح قرار دارد. و حتي در جاهايي مانند دشت شيب دار اگر امام بيش از چهار انگشت بسته بالاتر از مامومين قرار گيرد نماز اشکال دارد (به نقش عملي آن در جامعه توجه شود) و همه هماهنگ و تا قبل از اين که امام کاري را انجام دهد ديگران نبايد پيشروي کنند و حتي اگر درجايي سهواً کاري را انجام داند بايد برگردند و با امام هماهنگ شوند و اگر عقب افتادند خود را برسانند.

 هر چيزى جسمى دارد و روحى.روح نماز، (حضور قلب) است و نماز بى توجّه و حضور قلب، تنها يك سرى الفاظ و حركاتى است كه انجام مى‏گيرد.

حضور قلب آنست كه انسان در نماز، توجه قلبى به خدا داشته باشد و از ياد او غافل نشود و هر لحظه و در تمام جملات و حركات نماز، بداند چه مى‏گويد، چه مى‏خواهد، معنى حركات و افعالش چيست، رو به چه كسى ايستاده، قبله‏اش كجاست، چرا نماز مى‏خواند و در برابر چه خداى عظيمى به نيايش و پرستش و حمد و ثنا و ذكر و دعا ايستاده است.

اگر ذهن انسان به مسائل ديگر مشغول باشد،

اگر حواس انسان پرت شود،

اگر هر صدايى، هر منظره‏اى، هر رفت و آمدى، هر نوشته و

خط و نقاشى و صحنه‏اى، او را به خود مشغول كند و يادش رود كه در حال نماز است و كجا ايستاده و چه مى‏گويد، معناى اين نداشتن حضور قلب است.

 مولوی میگه:روزی شیطان معاویه را برای نماز صبح بیدار کرد و معاویه وقتی بیدار شد شیطان را دید و شناخت و ازش پرسید برای چه مرا نماز صبح بیدار می کنی؟؟

شیطان در جواب گفت بیا مثل دوتا رفیق با هم رک باشیم

ببین تو از همین الان تا قیامت هیچ نمازت قبول نیست

ولی از این ترسیدم که اگر من بیدارت نکنم و وقتی بیدار شوی که نماز صبحت قضاء شده یک وقتی از ته  دلت اهی بکشی و خداوند همان اه تو را از درد از دست دادن نماز صبح قبول کند و تو را از نماز گزاران بنویسد و قبول کند و همان دو رکعت زحماتم را هیچ کند و همین یه اه خراب کند و

 لذا بیدار شو نماز صبحه

(به نقل از وبلاگ نماز)

 اجرك الله يا بقيـة الله

شهادت مظلومانه ي يازدهمين اختر تابناك امامت و رسالت ،امام حسن عسگري (ع) را به فرزندشان و تمامي شيعيان تسليت ميگويم.

باشدكه درپيرو راه آن اسوه هاي ديني از منشور عبوديت يعني نماز بهره مند شويم.